امور مالی غیرمتمرکز (دیفای)

زمان مطالعه: 6 دقیقه

فاکتورهای مهم سرمایه‌گذاری در حوزه دیفای1 ( Defi )

 

مقدمه

با توجه به اینکه حوزه امور مالی غیرمتمرکز (دیفای) به سرعت در حال پیشرفت است، ارزیابی پروژه‌های جدید در این حوزه از اهمیت بالایی برخوردار است. ارزیابی یک پروژه جدید در واقع همان تحلیل بنیادی به حساب می‌آید و این موضوع را مشخص می‌کند که قیمت یک پروژه‌ زیر ارزش واقعی و ذاتی آن است یا بیش از قیمت واقعی خودش قیمت خورده است. سپس بر اساس نتایج به دست آمده  معامله‌گران و سرمایه‌گذاران می‌توانند شرایط و موقعیت خود را در بازار معلوم و به دنبال آن بهترین تصمیم را برای سرمایه ‌گذاری خود بگیرند.

روش‌های بسیاری برای سنجش و ارزیابی اکوسیستم‌های دیفای وجود دارد، اما یک روش استاندارد برای این کار تعریف نشده است. همین امر موجب گردیده تا موضوع ارزیابی به سختی صورت بگیرد. در این مقاله سعی بر آن شده است تا  با معرفی عوامل مهم جهت بررسی یک پروژه دیفای، مخاطبان را با نحوه محاسبه ارزش ذاتی یک پروژه آشنا کنند.

 

مولفه‌‌‌‌های اصلی و رایج به منظور سنجش پروژه‌های دیفای

 

1- ارزش کل مبلغ بلوکه شده در شبکه (TVL) 2

ارزش کل مبلغ بلوکه شده در شبکه، ارزش کل منابعی است که در آن پروژه دیفای بلوکه و یا قفل شده است. TVL در واقع همان استخر نقدینگی3که برای تسهیل نمودن روند ترید غیرمتمرکز، وام دهی و.. مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان مثال در مورد صرافی یونی سوآپ4،  TVL یعنی میزان منابعی که در استخر این صرافی غیرمتمرکز به امانت گذاشته شده است تا استخر نقدینگی را فراهم نماید.  TVL در واقع شاخصی مفید است که به شما این دید را می‌دهد که چه میزان علاقه سرمایه‌گذاری به این ارز در فضای جامعه وجود دارد. به غیر از این ویژگی، این شاخص برای مقایسه و بررسی این که یک پروژه چه حجمی از کل حجم اکوسیستم دیفای را شامل می‌شود، مفید است.

 

2- نسبت قیمت به فروش (P/S) 5

در کسب‌وکار‌های قدیمی‌تر، این نسبت برای شرکت‌ها بدین شکل مورد استفاده قرار می‌گرفت که نسبت قیمت سهام یک شرکت با فروش شرکت مقایسه شود و سپس با استفاده از این نسبت آگاهی پیدا کند که آیا سهم شرکت مورد نظر  آن‌ها کم‌تر و یا یا بیش‌تر از قیمت ذاتی خود معامله می‌شود.

از آنجایی که اکثر پروژه‌های موجود در  اکوسیستم‌ دیفای به سطح قابل قبولی از درآمد رسیده‌اند، انتخاب یک پارامتر برای مقایسه آن‌ها بسیار مفید خواهد بود. از این رو، برای محاسبه نسبت قیمت به فروش برای اکوسیستم‌های این حوزه کافی است که ارزش کل بازار6 را بر درآمد آن پروتکل یا پروژه تقسیم کنید.

تحلیل پایه‌ای این نسبت هم ساده است به طوریکه هر چقدر این نسبت کم‌تر باشد  پروژه مورد نظر زیر ارزش ذاتی خود قرار دارد. به بیان دیگری می‌توان گفت که هر چه نسبت مذکور کم‌تر باشد پروژه از ارزش کمتری برخوردار است. این نکته را به خاطر داشته باشید که این یک روش قطعی و نهایی برای محاسبه ارزش پروژه نیست. اما این ایده کلی را به شما می‌دهد که افراد در بازار چه ارزشی به آن پروژه می‌دهند.

 

3- توکن عرضه شده در صرافی‌ ها

استراتژی دیگر، ردیابی توکن‌هایی است که در صرافی‌های ارز دیجیتال عرضه می‌شود. زمانی که فروشندگان  و یا عرضه‌کنندگان یک ارز، قصد فروش توکن خود را دارند، این کار را اغلب روی صرافی‌های متمرکز 7 (CEX) انجام می‌دهند. صرافی‌های متمرکز نیز تمایل زیادی دارند تا یک نقدشوندگی خوب برای ارز عرضه شده نشان دهند. اما  از طرف دیگر شمار ابزارهای معامله که در دسترس کاربران در صرافی‌های غیر متمرکز 8 (DEX) قرار دارند نیز به سرعت در حال رشد است. به همین دلیل است که باید به میزان توکن عرضه شده در صرافی‌ها توجه شود. فرض کنید که مقدار زیادی توکن عرضه شده در صرافی‌های مختلف وجود دارد، در این حالت می‌توان انتظار داشت فشار فروش بالا رود و در این شرایط  نهنگ‌ها9 ارز خود را داخل کیف پول شخصی نگهداری نمی‌کنند و در فکر فروش می‌روند. البته این را باید بدانید که این روند به سادگی که توضیح داده شد نیست. باید در نظر داشته باشید که تعداد زیادی از معامله‌گران از پول نگهداری شده در صرافی‌ها برای انجام معاملات فیوچرز10 و مارجین11 به عنوان وثیقه استفاده می‌کنند. پس وجود تعداد زیادی از یک ارز در صرافی‌ها به طور قطع دلیل بر اینکه احتمال افزایش قدرت فروش رخ بدهد، نیست. ولی این موضوع مهمی است که حتماً باید آن را در نظر داشت.

 

4- تغییرات مقدار توکن‌ها در صرافی ‌ها

با توجه به موضوع مطرح شده در بخش (3) که اشاره به در نظر گرفتن حجم توکن عرضه شده در صرافی‌ها دارد باید بدانید در نظر گرفتن اینکه چه مقدار حجمی عرضه شده است به تنهایی کافی نیست و باید تغییرات این حجم‌ها را نیز در نظر بگیریم. تغییرات بزرگ این حجم در صرافی‌ها اغلب نشان دهنده تغییرات آتی قیمت و نوسانات خواهد بود. به عنوان مثال، فرض کنید نگه‌دارندگان یک ارز و نهنگ‌‌ها، از صرافی‌ها توکن خود را برداشت کنند که  این می‌تواند نشانه جمع کردن توکن‌ها توسط نهنگ‌ها باشد. حال این سوال پیش می‌آید که اگر قصد نهنگ‌ها فروش توکن مورد نظر بود، چرا باید توکن‌ها را از صرافی خارج کنند و به کیف پول شخصی خود  انتقال بدهند؟ این یک روش برای در نظر گرفتن حرکت‌های نهنگ‌ها است که می‌شود تحلیل‌هایی راجع به آینده قیمت انجام داد.

 

5- تعداد آدرس‌های موجود

با فرض عدم تغییر پارامتر‌ها، اگر تعداد آدرس‌هایی که کوین یا توکن مورد نظر را نگهداری می‌کنند به صورت مستمر افزایش یابد، نشانه‌ای از افزایش کاربرد و استفاده از آن توکن خاص است.
به عبارت دیگر، تعداد آدرس بیشتر رابطه مستقیم با تعداد استفاده کننده بیشتر دارد و در نتیجه رشد اقبال عمومی را برای آن ارز می‌توان در نظر داشت. اگرچه آیتم مذکور، معیار مطمئنی نیست و  یک پارامتری است که قابلیت دست‌کاری را دارد. چرا که هر شخصی می‌تواند به راحتی تعداد زیادی آدرس ایجاد کند و پول و توکن خود را در آن‌ها پخش کند و با بررسی افزایش تعداد اینگونه حساب‌ها این اشتباه به وجود می‌آید که مقبولیت آن ارز در حال افزایش است. به همین دلیل، مانند هر تحلیل بنیادی دیگری، در نظر گرفتن پارامتر‌های مختلف دیگر نیز مهم است و نباید فقط به تعداد آدرس‌های نگه‌دارنده یک ارز اکتفا کرد.

 

6- استفاده از ارز به غیر از هدف سفته‌بازی

زمانی که به یک توکن یا کوین نگاه‌ می‌کنید، چه چیزی را مشاهده می‌کنید؟ یک شکل با یک نماد که به شما قول بازده‌های سرسام‌آور را می‌دهد. اما آیا واقعاً تا به حال در این بازه کاری انجام داده است؟

ممکن است ارزی از روش پانزی12 پیروی کند و هدف خود را روی افزایش قیمت بگذارد، اما این روند افزایش قیمت برای همیشه نخواهد بود. درک کردن این که یک ارز برای چه چیزی ساخته شده است و چه کار انجام می‌دهد، برای درک ارزش ذاتی آن حیاتی است.
در حالت ایده‌آل، شما با نگاه کردن به تعداد معاملات یک ارز متوجه ارزش واقعی آن ارز می‌شوید. البته به شرطی که معاملات آن به با هدف سفته بازی انجام نگیرد. البته این کار سخت است، ولی یک روش خوب برای این است که تعداد تراکنش‌های درون صرافی‌ها را نگاه نکنید و به دنبال این موضوع باشید که  چه میزان از افراد در حال استفاده از این توکن در شبکه و فعالیت با این توکن هستند. در واقع چه مقدار علاقه برای کار با این کوین یا توکن وجود دارد و این درخواست به واسطه نیاز جامعه شکل گرفته است.

 

7- نرخ رشد

آیا فکر می‌کنید یک توکن یا کوین با تعداد خیلی کمی عرضه، توکن خوبی است یا نه ؟ می‌توان بیان کرد خیر، نه لزوماً. یک پارامتر مهم و حیاتی دیگر این است که نرخ رشد ارز مورد نظر چه میزان است. یک عرضه کم در ابتدای کار، الزاماً عرضه کم را در بلند مدت تضمین نمی‌کند.

یک ویژگی مهم بیت‌کوین این است که به طور مداوم نرخ رشد را کاهش می‌دهد. که در واقع این ویژگی از نظر تئوری باعث جلوگیری از وجود تعداد زیاد می‌شود و از کاهش ارزش آن جلوگیری ‌می‌کند. این به این معنی نیست که هرسیستمی باید از این قاعده و روند پیروی کند اما نرخ رشد معین به خودی خود بد نیست و در مقابل افزایش نرخ رشد هم مناسب نیست و ممکن است باعث کاهش ارزش آن ارز شود.
استاندارد مشخصی برای این مقدار رشد و درصد رشد مشخص نشده است که بتوان کلمه خوب و بد را روی نرخ رشد گذاشت. اما از نظر عقلانی این است که در زمان بررسی یک ارز و دارایی باید این عامل را در کنار دیگر عوامل در نظر گرفت.

 

نتیجه‌گیری

اگر یک تریدر قدیمی ارز دیجیتال هستید، می‌دانید که برای بررسی یک ارز دیجیتال قدیمی این پارامتر‌ها در نظر گرفته می‌شود. در نظر داشته باشید که عوامل بنیادی ارز را بررسی کنید چرا که بازار ارز دیجیتال نوسانات زیادی دارد و غیر قابل پیش‌بینی است.


  1. Decentralized Finance
  2. Total Value Locked
  3. Liquidity Pool
  4. Uniswap
  5. Price/sale
  6. Market Capitalization
  7. Centralized Exchanges
  8. Decentralized Exchanges
  9. نهنگ جز آن دسته از اصطلاحاتی است که در بازار ارزهای دیجیتال مورد استفاده قرار می‌گیرد و به فردی گفته می‌شود که سرمایه بسیار بالایی برای سرمایه‌گذاری در بازار ارزهای دیجتال دارد.
  10. فیوچرز، یک قرار داد آتی دو طرفه است که مبتنی بر خرید و یا فروش دارایی مشخص در زمانی معین در آینده با قیمت مشخص می‌باشد.
  11. مارجین، لوریج یا اهرم یکی از ابزارهایی موجود در بازارهای مالی است که می‌توان با استفاده از آن، بیشتر از حجم سرمایه خود معامله کنیم.
  12. – طرحی که هر کس فرد دیگری را به این کار دعوت کند و در ازای این کار پاداش می‌گیرد.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *